Displaying items by tag: τενοντίτιδα

Τενοντοελυτρίτιδα του πρώτου ραχιαίου διαμερίσματος / Σύνδρομο de Quervain

Η  τενοντοελυτρίτις de Quervain, είναι φλεγμονώδης εξεργασία του πρώτου ραχιαίου διαμερίσματος του χεριού, που προσβάλλει τους δύο από τους τένοντες που εκτείνουν τον αντίχειρα. Τον βραχύ εκτείνοντα και τον μακρό απαγωγό του αντίχειρα.

Ανατομικά, οι εκτείνοντες τένοντες του χεριού ολισθαίνουν δια μέσου έξι διαμερισμάτων που δημιουργεί ο εγκάρσιος ραχιαιός σύνδεσμος. Στο πρώτο από αυτά, στο  κερκιδικό χείλος, οι δυό τένοντες που εκτείνουν τον αντίχειρα, ολισθαίνουν μέσα σε κοινό έλυτρο, ο ένας δίπλα στον άλλο.

Αιτία της πάθησης συνήθως είναι η μηχανική καταπόνηση σε συνδυασμό, ή όχι, με κάποιες ανατομικές παραλλαγές, (όπως η ύπαρξη επιμέρους ελύτρων, ή επικουρικού τένοντα) εντός του πρώτου ραχιαίου διαμερίσματος που κάνουν το χώρο που ολισθαίνουν οι τένοντες ακόμα πιο στενό. Επίσης μπορεί να προκληθεί  μετά από τραυματισμό και τη δημιουργία αιματώματος εντός του σωλήνα, ή λόγω ύπαρξης γαγγλίου εντός του διαμερίσματος.

Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να είναι σχετικά βραδεία (με συνέπεια τα πρώιμα συμπτώματα να μη λαμβάνονται υπ΄όψη), ή οξεία μετά από έντονη δραστηριότητα.

Οι ασθενείς συνήθως διαμαρτύρονται κυρίως για πόνο στη κερκιδική πλευρά του χεριού, κατά μήκος της κίνησης των τενόντων, καυαλγία, ή «βάρος» κατά τη κίνηση του αντίχειρα. Ο πόνος μπορεί να είναι ιδιαίτερα οξύς και ενοχλητικός, περιορίζοντας τη κίνηση του αντίχειρα.

Η διάγνωση γίνεται κλινικά. Το κλινικό τεστ   τεστ Finkelstein όταν είναι θετικό, αποτελεί και παθογνωμονικό σημείο. Σύμφωνα με αυτό, ο εξεταστής κάμπτει ωλενίως τον καρπό, κρατώντας και έλκοντας ομοίως τον αντίχειρα, προς την ωλένια πλευρά. Θεωρείται θετικό το  σημείο όταν παράγεται οξύς πόνος στο κερκιδικό χείλος όπου ολισθαίνουν οι τένοντες.

Θεραπευτικά, στα αρχικά στάδια συστήνεται ναρθηκοποίηση περιοδική ή μη, για διάστημα 2-3 εβδομάδων με σύγχρονη χορήγηση αντιφλεγμονωδών για 7-10 μέρες.

Επί εμμονής της συμπτωματολογιάς, συστήνεται η χορήγηση κορτιζόνης εντός του ελύτρου.

Σε εγκατεστημένο σύνδρομο, η θεραπεία είναι χειρουργική. Γίνεται με τοπική αναισθησία και εκτελείται με διάνοιξη του ελύτρου ή των ελύτρων του πρώτου ραχιαίου διαμερίσματος. Πρέπει να γίνεται σχολαστική διάνοιξη του ελύτρου για την πλήρη απελευθέρωση των τενόντων. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στη προστασία του δερματικού κλάδου του κερκιδικού νεύρου που κείτεται κάτω από το δέρμα και πλησίον του ελύτρου, τραυματισμός του οποίου προκαλεί έντονη δυσαισθησία ή και απώλεια της αισθητικότητας στη περιοχή κατανομής του.

Η επιλογή συντηρητικής ή χειρουργικής θεραπείας εξαρτάται επίσης από ποικίλους παράγοντες όπως η ηλικία, οι δραστηριότητες του ασθενή, το κύριο αίτιο, οι τυχόν υποτροπές, κτλ

Μετεγχειρητικά εφαρμόζεται βαμβακοελαστική επίδεση και η αφαίρεση των ραμμάτων γίνεται σε 15 μέρες από την χειρουργική επέμβαση όπου και αρχίζει η πλήρης κινητοποίηση.