Ο τρόπος με τον οποίο αρθρούνται τα τρία αυτά οστά, η αποπλατυσμένη επιφάνεια της ωμογλήνης, συγκριτικά με αυτήν της κοτύλης, και η συνδυασμένη κίνηση μυών και τενόντων, προσφέρουν στο άνω άκρο του ανθρώπου, τη δυνατότητα μεγάλου εύρους κίνησης. Ωστόσο, το τίμημα αυτής της δυνατότητας, είναι η σχετική αστάθεια, τα σύνδρομα πρόσκρουσης και οι εύκολες κακώσεις, με τη συνοδεία ενός πλήθους κλινικών συμπτωμάτων και ευρημάτων. Παλαιότερα, κάθε συμπτωματολογία που εντοπιζόταν στη περιοχή του ώμου, εκφραζόταν διαγνωστικά, με τον γενικό όρο, «περιαρθρίτιδα του ώμου». Πλέον, έχοντας αποσαφηνίσει την κινηματική του ώμου, έχουν διακριθεί σε μεγάλο βαθμό οι αιτιολογικοί παράγοντες που προκαλούν τα συμπτώματα και εφαρμόζεται η ανάλογη θεραπεία, κατά περίπτωση.